Een bezoek aan het Mu Ko Lanta Nationaal Park

Op een warme, zonnige dag vertrokken wij met de scooter naar het zuiden van het eiland. We hadden niet echt een eindbestemming in ons hoofd, we zouden wel zien waar we uit zouden komen. We reden door kleine dorpjes, over de heuvels en kwamen langs de mooiste stranden. Uiteindelijk, toen we op het punt stonden om om te keren aangezien het steeds warmer werd en de zon behoorlijk op onze schouders brandden, zagen we een bordje. Op dat bordje stond ‘Nationaal Park 300 meter’. Het bleek het Mu Ko Lanta Nationaal Park te zijn.

Strand, zee, palmbomen en rotsen
Onderweg kwamen we de mooiste stranden tegen.

Dat leek ons wel een mooie plek, waar we uit de zon konden blijven en het warmste moment van de dag onder de bomen konden doorbrengen. We betaalden de 200 Baht (€5,40) entree en reden de heuvel af naar de ingang van het nationaal park. Terwijl we dit deden moesten we de eerste apen die op de weg zaten al ontwijken. En dat waren niet de laatste apen die we tegen zouden komen…

Heel veel brutale apen

Het Mu Ko Lanta Nationaal Park bestaat uit een parkachtig deel waar bomen de nodige schaduw verschaffen en apen ijsjes afpakken van onwetende toeristen. Ook is er een mooi strand met veel palmbomen, waar apen spullen uit je tas jatten als je even gaat zwemmen. Nu snap ik waar de uitdrukking ‘brutale aap’ vandaan komt. Verder was er ook nog een klein schiereilandje waar een vuurtoren op stond. Hier waren overigens geen apen.

De hiking trail

Wij besloten om eerst de hiking trail te gaan lopen. Dit was een heuvelachtige route van ongeveer 1,7 kilometer en op een bordje stond dat we er 2 uur over zouden doen. Het was voornamelijk heel veel traplopen, omgevallen boomstammen en uitstekende wortels ontwijken en hard zweten. Heel hard zweten. Onderweg zagen we ook heel af en toe een aapje in de boom. Uiteindelijk werden we beloond met een mooi uitzicht over het regenwoud en de zee.

We sloten de middag af met water drinken, op de schommel aan het strand schommelen en vooral in de schaduw blijven, voordat we weer terug reden op de scooter. Het was een mooie, maar zeer warme dag geweest. Wat ons betreft is het Mu Ko Lanta Nationaal Park zeker een aanrader om een middagje door te brengen!

Dit was ons uitzicht op de vuurtoren na de eerste klimsessie.

Het Laanta Lanta Festival op Ko Lanta

Het Laanta Lanta Festival 2017

Op 7, 8 en 9 maart werd in de Old Town van Ko Lanta het Laanta Lanta festival gehouden. Dit festival vindt maar één keer per jaar plaats en we hadden geluk dat we net tijdens die dagen op het eiland waren. We zijn de laatste dag van het festival met een scooter naar de Old Town gereden. Een ritje van ongeveer een half uur door de heuvels met tropische bossen. We kwamen eind van de middag aan en er was genoeg te doen en te zien om er de rest van de avond te blijven.

Marktkraampjes in de straten van de Old Town tijdens het festival
Marktkraampjes in de straten van de Old Town tijdens het festival.

Thaise talentenjacht tijdens het Laanta Lanta festival

Het doel van het festival is om de verschillende culturen die op het eiland samenleven te laten zien aan de bezoekers. Dit uit zich vervolgens in muziek, veel verschillende eetkraampjes en marktstalletjes waarop van alles is uitgestald. Zoals sieraden, handgemaakte zeepjes, kleding, schilderijen etc. Praktisch alles is er te koop. Wat later op de avond worden er ook nog optredens gegeven door verschillende dansgroepen, het leek wel een soort talentenjacht.

Thaise dansgroep op het festival
Een Thaise dansgroep geeft een optreden op het festival. De verschillende kledingstijlen vertegenwoordigen de verschillende regio’s in Thailand.

Er heerste een gezellige sfeer tijdens het Laanta Lanta festival. Iedereen was vrolijk en er werd ook nog wat gedanst. De straten en het festivalterrein waren verlicht met allerlei lampionnen en mooie lichtjes. Zo nu en dan viel de stroom uit (dit schijnt vrij normaal te zijn op het eiland), maar de mensen losten het inventief op met kaarsjes (gezellig) of brommende stroomgeneratoren (wat minder gezellig).

We hebben veel lekkere dingen geproefd, zoals warme bladerdeeghapjes gevuld met ananas, loempia’s en een soort gesponnen suikerkoek. Aan het eind hebben we nog een inspirerend gesprek gehad met een Belgische dame. Ze had al veel gereisd en heeft ons de nodige tips gegeven voor de andere landen die we willen bezoeken (zie onze voorlopige reisplanning). Kortom, het was een geslaagde avond!

Met de nachtbus naar Krabi en met de minibus naar Ko Lanta

Slechte actiefilms richting het zuiden

Hallo allemaal, we zijn alweer een paar dagen verder en we hebben weer de nodige avonturen meegemaakt. Het begon op zondagavond met de nachtbus vanuit Bangkok. Ruim 12 uur en zo’n 800 km moesten we naar het zuiden rijden. Onze eindbestemming: Krabi. Zodra we in de bus zaten kregen we een dekentje, een flesje water, sojamelk en een voorverpakt cakeje (?). Een slechte actiefilm met teveel clichés werd opgezet en we gingen rijden.

Net voordat de actieheld zijn liefje van de slechterik had bevrijd werd de televisie abrupt uitgezet. Waarschijnlijk betekent dit dat het tijd is om te gaan slapen? Of we deden in ieder geval een poging. Voor de gemiddelde Thai was het er lekker ruim en comfortabel, wij zaten er met z’n tweeën behoorlijk dubbelgevouwen.

Een kort bezoek aan Krabi

De volgende ochtend komen we aan in Krabi. We zijn blij dat we de bus uit mogen. We zijn moe, het is warm en ik verlang intens naar een koude douche. Het is daarna nog een hele speurtocht naar het hostel dat we hebben uitgezocht. De bussen hier zijn tevens een soort tuk-tuk’s en zouden je af moeten zetten op iedere plek waar je maar heen wilt. Ze zetten ons wel af, op meerdere manieren, maar niet perse waar we moeten zijn.

Het hostel is een fijne plek. We hebben een ruime kamer met airco en een eigen badkamer. Eindelijk: een douche! ’s Middags stappen we in bij zo’n dubieuze bus/tuk-tuk chauffeur. Hij zegt dat hij ons naar een tempel zal brengen, maar hij zet ons er uit bij een groot overdekt winkelcentrum. Er is geen tempel te bekennen. Een gevalletje van miscommunicatie..? Dan maar wat eten in het winkelcentrum en een beetje in een gigantische supermarkt rondkijken, waar ze letterlijk alles verkopen. Wij spelen het veilig en kopen alleen wat ijskoffie en fruit.

’s Avonds val ik al vroeg als een blok in slaap en de volgende dag worden we om kwart over 7 wakker door het schreeuwende personeel in het hostel. De extra uurtjes slaap hebben me goed gedaan, ik heb het gevoel dat ik nu eindelijk over mijn jetlag heen ben! Het is wel de hoogste tijd om verder te gaan, we zijn allebei wel een beetje klaar met Krabi. Je krijgt het gevoel dat iedereen geld aan je probeert te verdienen en bovendien, we willen naar het strand!

 

Ons eerste eiland: Ko Lanta

Dus, per minibus en ferry op naar ons eerste eiland: Ko Lanta! Ko Lanta is relatief groot, er is meer dan genoeg te doen, maar het is er niet overspoeld met toeristen. Dit in tegenstelling tot het nabijgelegen Ko Phi Phi, wat een soort tweede Ibiza schijnt te zijn. De bedoeling is om wat langer op Ko Lanta te blijven en vooral veel van het strand, de zon en het relaxte sfeertje te genieten. Het is echt vakantie vieren hier!

Zonsondergang op Ko Lanta

Samen op het strand.

Niet zo fun fact:

  • Muggenbulten bij Albert: 3
  • Muggenbulten bij Charlotte: 28

Bangkok – de eerste dagen en mijn eerste indruk van de stad

Hello Bangkok!

Het ene moment sta je nog op het vliegtuig te wachten in Nederland, het volgende moment loop je al een paar dagen rond in Bangkok. Nou oké, niet helemaal. Daar is wel een lange reis van in totaal zo’n 13 uur vliegen en nog heel wat uren wachten overheen gegaan. Maar uiteindelijk ben je dat allemaal weer snel vergeten zodra je het vliegtuig uitstapt en de eerste palmbomen al op het vliegveld ziet staan. Hello Bangkok!

Uitzicht vanaf de Golden Mount Temple.

Een voorspoedige treinreis vanaf het vliegveld en een te dure taxirit later en dan staan we midden in het centrum. Mijn eerste indruk van Thailand? Het voelt een beetje aan als een tropisch zwemparadijs. En de stad doet me denken aan GTA San Andreas, ook al heeft dat er in de verste verte niks mee te maken… Buiten op straat is het vooral warm en er is veel te zien, maar het is er niet onaangenaam druk. Het hostel is gelukkig schoon, koel en rustig.

Tempels en tuk-tuks

De eerste paar dagen bestaan vooral uit een beetje rustig aan doen, we hebben toch wel wat last van de jetlag en het weinige slapen in het vliegtuig. Verder hebben we natuurlijk ook al het een en ander van de stad gezien. Zo hebben we onze dagelijke portie tempels bezoeken al gehad, al flink wat kilometers gelopen en ons rond laten rijden in een tuk-tuk. Want tja, dat hoort er nou eenmaal een beetje bij als je in Bangkok bent.

Ons plan is om nog een extra nachtje hier in Bangkok te blijven. Iedereen raadt altijd aan om hier zo snel mogelijk weer weg te gaan, maar wij vinden het hier nog niet eens zo verkeerd. Op deze manier kunnen we nog wat uitrusten en nog wat meer van de stad zien. Vervolgens willen we zondagavond met de nachtbus naar Krabi gaan. Dit betekent een kleine 800 kilometer naar het zuiden van Thailand rijden. Daar blijven we een paar dagen en dan gaan we onze eerste eilanden verkennen. Genoeg om over te schrijven en te vertellen dus!

Wat Bowon Niwet Wihan in het avondlicht.

Funfacts:

  • Smartphones zijn een dingetje hier. Iedereen. En non-stop.
  • Mensen zijn aardig en behulpzaam, maar niet opdringerig. Soms ga je aan ze twijfelen of ze je nou proberen te helpen of juist een tuk-tuk proberen in te praten om je naar het lokale toeristenbureau te sturen om je een georganiseerde busreis te verkopen (hebben wij al meegemaakt, gelukkig niks gekocht, wel gratis water en informatie gekregen!).
  • Wij zijn lang.
Groetjes vanuit Bangkok!

 

 

Daar gaan we dan – op naar Azië!

Daar gaan we dan! Op het moment dat deze blogpost online komt zitten wij al in het vliegtuig onderweg naar Thailand! Yes, de reis is nu echt begonnen. Het grote backpackavontuur is begonnen!
Vliegtuig in de lucht

We komen op donderdag 2 maart ’s ochtends aan in Bangkok. Daar blijven we ongeveer drie dagen om een beetje bij te komen en wat van de stad te bekijken. We houden jullie op de hoogte!

Groetjes!

 

Backpacken in Zuidoost-Azië – De route so far

Vandaag ga ik vertellen over de eerste reis die op de planning staat. Eigenlijk is het de reis die al op het punt van beginnen staat. Op woensdag 1 maart vliegen wij (mijn vriend en ik) namelijk naar Zuidoost-Azië, om daar vier maanden te gaan backpacken. Zoals ik al in mijn eerste blogpost schreef, dromen zijn er om waargemaakt te worden. En backpacken in Zuidoost-Azië is er daar één van.

 

Het begint en eindigt in Thailand

De charme van het backpacken is natuurlijk deels dat je niet alles van te voren hebt vastgelegd en nog geen dag-tot-dagplanning hebt gemaakt. Natuurlijk hebben we wel ideeën over waar we naartoe willen en hebben we een (zeer globale) route in ons hoofd. Twee dingen staan vast. De eerste is dat we naar Bangkok toevliegen en hier dus ook onze reis beginnen. De tweede is dat we vier maanden later weer vanuit Bangkok naar huis vliegen. In deze stad eindigen we dan dus ook onze reis.

Na een paar dagen Bangkok vertrekken we naar het zuiden van Thailand. Hier willen we een nationaal park bezoeken en het liefst ook in een drijvend primitief hutje overnachten. Vervolgens gaan we op eilandenjacht om een geschikt eiland te vinden waar we voor een wat langere tijd blijven relaxen. We zoeken iets wat niet te toeristisch en druk is, maar waar wel het een en ander te doen is.

De route die we ongeveer willen gaan volgen. (Bron kaartgegevens ©2017 Google, ZENRIN)

Cambodja & Laos

Na Thailand gaan we naar Cambodja, waar we in ieder geval de tempels van Angkor Wat willen bezoeken. Natuurlijk heeft het land nog veel meer mooie plekken te bieden, daardoor laten we ons vooral ter plekke verrassen. Via het noorden van Cambodja komen we via de thousand islands terecht in Laos, waar we van zuid naar noord doorheen zullen trekken. Dit land willen we vooral bezoeken vanwege de mooie natuur en een aantal leuke steden.

 

Oost of west..?

Vanaf dit punt worden de plannen nog wat vager, want hier kunnen we óf naar het noorden van Vietnam, óf via het noorden van Thailand richting het westen, naar Myanmar. Het lijken me allebei mooie en interessante landen om te bezoeken, dus we laten het een beetje van het moment afhangen. Wat we in ieder geval niet willen missen is Noord-Thailand, onder andere het gebied rondom Chiang Mai. Hier zou ik ook heel graag een (diervriendelijk!) olifantenreservaat bezoeken.

Ik denk dat we dan al een heel eind op weg zijn met onze vier maanden tijd en dus zullen we vanuit het noorden van Thailand weer afzakken naar de plek waar het allemaal begon. Vanuit Bangkok vliegen we op 31 juni weer naar richting Europa. We maken nog een overstap in Helsinki en op 1 juli komen we weer aan in Nederland.

 

Open voor suggesties!

Zoals je ziet staat er nog maar weinig vast en staan we nog voor veel dingen open. We gaan dan ook zeker met andere reizigers in gesprek om ter plekke hopelijk goede tips te krijgen over wat er in de buurt te doen is. Ben jij nou ook al eens in deze landen geweest en heb je nog tips voor ons over wat echt de moeite waard is? Laat het dan achter in een reactie, dat zou ik erg leuk vinden! Wij hebben er in ieder geval al heel veel zin in!

Tot snel!

Welkom op Road to Happiness!

Hallo allemaal, van harte welkom op mijn blog! Ik ben Charlotte, 24 jaar. Dit is de allereerste blogpost die ik voor mijn nieuwe blog Road to Happiness schrijf. Spannend! Vandaag wil ik jullie graag vertellen wie ik ben en waarom ik deze blog ben begonnen.

 

De eerste herinneringen

Mijn leven begon op een warme dinsdagochtend in mei. Dat het warm was heeft mijn moeder me later verteld, daar kan ik me natuurlijk niks meer van herinneren. Sowieso kan ik me maar weinig herinneren van mijn eerste levensjaren. De herinneringen die me wel altijd goed zijn bijgebleven zijn de herinneringen die ik als kind op de vakanties met mijn ouders en broers heb gemaakt.

Meestal bleven we gewoon in Nederland en zaten we in een vakantiehuisje, bijvoorbeeld in Drenthe, Limburg of ergens aan het strand. Ik weet nog dat ik als klein meisje op het strand in Scheveningen stond, met mijn schepje en emmertje. Klaar om de zee leeg te scheppen… Of om al het zand terug in zee te gooien..?

Een kind op het strand
Daar sta ik dan op het strand met mijn schepje en emmertje.

Wegdromen bij vakanties

Nou goed, ik dwaal een beetje af. Wat ik bedoel is dat ik als kind al ontzettend van vakanties hield (behalve dan van het deel dat je in de auto stapt en naar je bestemming toe rijdt – maar dat is een ander verhaal). Zodra ik wist dat we op vakantie gingen, vroeg ik mijn ouders zeer regelmatig of ze ‘nog eens over de vakantie wilden vertellen’. Waar gingen we naartoe? Hoe zag het er op die plek uit? Wat gingen we er doen? Alles wilde ik erover weten.

Daarnaast bladerde ik uren door reisgidsen en foldertjes en droomde weg bij alle mooie plaatjes van verre exotische bestemmingen. Ook vond ik het leuk om op vakantie een reisdagboek bij te houden. Hierin schreef ik op wat we die dag gedaan hadden en waarin ik tickets en kaartjes inplakte. Op vakantie gaan was voor mij vaak de leukste tijd van het jaar.

Uitzicht vanaf Arthur's Seat in Edingburgh
Inmiddels jaren verder, maar nog steeds even gek op reizen en avontuur.

Dit is nog maar het begin…

Op dit moment, alweer wat jaren verder, ben ik nog steeds gek op vakanties en reizen. Inmiddels sta ik niet meer zo vaak met een schepje en emmertje in mijn hand op het strand in Scheveningen, maar die liefde die ik als kind al voelde voor nieuwe plekken bezoeken, mooie dingen bekijken en avonturen meemaken is nooit verdwenen. Sterker nog, ik denk dat het alleen nog meer verder is gegroeid.

Waar ik stiekem dan ook al een hele lange tijd van droom is om mijn eigen reisblog te beginnen, boordevol foto’s en verhalen over alles wat maar met reizen te maken heeft. De laatste tijd ben ik er steeds meer achter gekomen dat dromen er zijn om waargemaakt te worden. Dat is dus precies wat ik wil gaan doen!

En ik neem jullie, als lezers, graag mee in mijn avonturen. Deels om jullie ‘gewoon’ op de hoogte te houden. Ergens hoop ik dat jullie geïnspireerd worden om zelf ook jullie dromen waar te maken. Maar misschien is dat voor nu nog wel wat te ambitieus… Ach, het maakt ook niet zo veel uit, ik heb in ieder geval een eerste stapje gezet met mijn droom en mijn eerste blogpost geschreven.

Tot snel!